Kolaż ze zdjęć

Swobodnie każde zdjęcie leży na kartce luzem: przeciągasz je, gdzie chcesz, a za róg powiększasz albo zmniejszasz. Przyciąga się do brzegów i do sąsiednich zdjęć, z odstępem. Po kliknięciu wpisujesz dokładny wymiar w centymetrach, „Bez przycinania” dopasowuje ramkę do proporcji zdjęcia, a „Na wierzch” kładzie je na innych. Zaczynasz od układu, który był przed przełączeniem, więc najwygodniej wybrać najpierw szablon, a potem go poprawić swobodnie.

Szablon to gotowy układ miejsc różnej wielkości: jedno duże i mniejsze wokół, rzędy, kolumny, duże w rogu albo w ramce. Liczbę miejsc zmieniasz guzikami − i +. Zdjęcie przeciągasz na inne miejsce, a odstęp między zdjęciami w bok, żeby jedno było większe, a sąsiednie mniejsze. Puste miejsce klikasz, żeby wstawić w nie zdjęcie z dysku. Po kliknięciu zdjęcia możesz podzielić jego miejsce na pół albo połączyć je z sąsiednim, jeśli razem dają prostokąt; tak przerobiony szablon zostaje w galerii jako „Twój układ”. Na największe miejsce trafia zdjęcie z twarzami, jeśli przeglądarka umie je rozpoznać, a jeśli nie, pierwsze z listy.

Mozaika układa zdjęcia w rzędy albo kolumny w ich własnych proporcjach, więc pionowe zostają pionowe, a poziome poziome. Z każdego zdjęcia ucina się tylko tyle, ile trzeba, żeby kolaż wypełnił kartkę. Strona sama wybiera liczbę rzędów, przy której tego ucinania jest najmniej.

Siatka daje wszystkim zdjęciom ten sam rozmiar. Wygląda równo, ale zdjęcia o innych proporcjach niż komórka tracą brzegi. Liczbę kolumn możesz ustawić sam.

Jedno duże daje pierwszemu zdjęciu z listy od połowy do trzech czwartych kartki, tyle, żeby jak najmniej się ucięło, a resztę układa mozaiką obok.

Wybierz „duży: szablon i odbitki do wklejenia” i rozmiar kolażu, od A3 do A0 albo własny. Układ jest jak na jednej kartce: szablon, w którym sam ustawiasz miejsca i wielkości, swobodnie albo mozaika, którą układa strona. Każde zdjęcie drukuje się jako odbitka w wymiarze swojego miejsca, do wycięcia. Miejsce nie może być większe niż kartka, na której drukujesz, A4 albo A3; szablony, w których któreś jest za duże, są w galerii wyblakłe.

Możesz też wybrać odbitki w rozmiarach jak z fotolabu, 10 × 15, 13 × 18, 20 × 30 albo jak z polaroida, w rzędach z równymi odstępami. Strona sama dobierze największy rozmiar, przy którym wszystkie się zmieszczą, a przy każdym zdjęciu możesz ustawić inny.

Dostajesz dwa pliki. Szablon to mapa kolażu z numerami i lista, gdzie przykleić każdą odbitkę. Odbitki są rozłożone na kartkach A4 albo A3 tak, żeby wyszło jak najmniej kartek, ze znacznikami cięcia. Każde zdjęcie jest w jednym kawałku, bez łączeń, jak w plakacie z kartek.

Odbitka 20 cm szeroka nie zmieści się na A4 razem z marginesami drukarki, więc na 20 × 25, 20 × 30 i kwadrat 20 × 20 potrzebne jest A3. Strona o tym powie.

W szablonie przeciągnij zdjęcie w podglądzie na inne miejsce albo wybierz miejsce z listy przy zdjęciu. W układach, które robi strona, kolejność zmieniasz strzałkami przy zdjęciu na liście albo w oknie, które otwiera się po kliknięciu zdjęcia w podglądzie. „Przetasuj kolejność” losuje nowy układ, gdy obecny się nie podoba.

Fragment zdjęcia wybierasz w podglądzie: przeciągnij zdjęcie myszką, nie wychodząc poza jego miejsce. Po kliknięciu możesz je też powiększyć suwakiem, kółkiem myszy albo dwoma palcami na telefonie.

Tyle, ile wrzucisz, tylko każde będzie mniejsze. Na A4 do kilkunastu zdjęć wygląda dobrze, przy kilkudziesięciu robią się wielkości znaczka. Gdy któreś zdjęcie ma za mało pikseli na swoją komórkę, strona o tym powie.

Zwykła drukarka zostawia kilka milimetrów białego przy brzegach kartki. Przy kolorowym tle albo zdjęciach do samego brzegu wygląda to jak niechciana ramka. Znaczniki pokazują, gdzie przyłożyć linijkę, żeby ją odciąć. Jeśli ramka Ci nie przeszkadza, wyłącz je.

Na papierze fotograficznym i drukarce atramentowej z kilkoma tuszami kolorowymi wychodzi bardzo blisko. Na zwykłym papierze biurowym kolory będą bledsze, a ciemne miejsca mniej głębokie.

Najważniejsze są dwa ustawienia w oknie drukowania: typ papieru taki, jaki naprawdę jest w drukarce, i jakość „najlepsza” albo „foto”.

Nie. Wszystko dzieje się w Twojej przeglądarce, zdjęcia nie są nigdzie wysyłane. Możesz to sprawdzić: wczytaj stronę, odłącz internet i dalej działa.

Strona zapamiętuje w przeglądarce tylko wynik testu drukarki, czyli cztery liczby, i wybór jasnego albo ciemnego wyglądu.